Devam eden bu seslerin sonucunda ilk düşüncem birinin bir şeyi aradığıydı. Sanki kapıları açıp bakıp kapatıyor sonra bir başka kapıya yöneliyordu biri. Seslerin aynı kapıya ait olmadığına ise neredeyse emindim. Sonuç olarak sesleri takip etme kararı almam çok da uzun sürmemişti. Kendimi toparlayıp etrafa baktığımda uçsuz bucaksız bir deniz, manzarası ile karşılaştım. Gerçekten de bir kapıyı açıyor içine bakıyor, ardından kapatıp başka bir kapıyı açıyor içine bakıyor, ardından kapatıp başka bir kapıyı açıyor içine bakıyor, ardından kapatıp başka bir kovalamaca sahnesi. Kaçarken sendeledim mi, yoksa kaçamayacağıma mı karar verdim anımsamıyorum. Eh, yakalandım tabi. Gölge arkadaşımız beni.