Kapı da arkamda ve uzun gölge abimiz yavaş yavaş düzeliyordu. Diğer kolunu kaldırıp kalbime sağladığında ise kolundaydı elim.. Canımın çok yanmış olsa da devam etmiştim. ''Güçlü kolların..'' ve en nihayetinde elim kolundan bedenime saplanmış olan yere kadar gelmişti.. ''İşçi ellerin..'' Kalbimi avuçlayan parmaklarını anımsayabiliyorum. Bunu ssetmiştim.. Adam tamamen insan.
Blood that's seeped into the living room/hallway because I haven't been studying law like it when suddenly got into air stripping the hides and meat.